Ubezpieczenia w Niemczech – ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne – Pflegeversicherung

Ubezpieczenie pielęgnacyjne

Ubezpieczenie pielęgnacyjne, podobnie jak ubezpieczenie zdrowotne, realizują kasy pielęgnacyjne poszczególnych kas chorych. Osoby ubezpieczone w prywatnej kasie chorych zależnie od opcji ubezpieczenia zdrowotnego są zobowiązane do zawarcia prywatnego ubezpieczenia pielęgnacyjnego lub też nie. Istnieją opcje prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych bez obowiązku ubezpieczenia pielęgnacyjnego. Ubezpieczenie partycypuje w kosztach pielęgnacji ambulatoryjnej, rodzinnej i stacjonarnej przy długoterminowej potrzebie pielęgnacji, np. na starość. Pielęgnacja w tym znaczeniu obejmuje pomoc przy pielęgnacji ciała, przyjmowaniu pokarmu, przemieszczaniu się i prowadzeniu gospodarstwa domowego. Świadczenia są zapewniane stosownie do rozmiaru potrzeb.

Aby w pełni korzystać ze świadczeń pielęgnacyjnych, trzeba w ostatnich dziesięciu latach przed złożeniem wniosku przez dwa lata wpłacać jako członek do kasy pielęgnacyjnej lub być ubezpieczonym członkiem rodziny. W razie korzystania ze świadczeń pielęgnacyjnych w Polsce lub w Czechach ubezpieczeni otrzymują świadczenia rzeczowe poprzez pomoc w wykonywaniu świadczeń (patrz ubezpieczenie zdrowotne). Pieniężne świadczenia pielęgnacyjne otrzymuje się w razie potrzeby od niemieckiego ubezpieczenia pielęgnacyjnego. Odpowiednio do zakresu potrzeby pomocy, osoby wymagające pielęgnacji kwalifikowane są do jednej z trzech grup pielęgnacyjnych. W zależności od grupy pielęgnacyjnej różna jest też wysokość świadczeń.

Grupa pielęgnacyjna I: Poważna potrzeba pielęgnacji

występuje, jeżeli osoby co najmniej jeden raz w ciągu dnia potrzebują pomocy przy co najmniej dwóch czynnościach z jednego lub kliku zakresów zasadniczej pielęgnacji (przy pielęgnacji ciała, wyżywieniu lub przemieszczaniu się). Dodatkowo kilkakrotnie w ciągu tygodnia musi być potrzebna pomoc w zaopatrzeniu gospodarstwa domowego. Tygodniowy nakład czasu musi obejmować przeciętnie minimum 90 minut dziennie, z tego co najmniej 45 minut musi przypadać na zasadniczą pielęgnację. W 2010 roku świadczenia wynoszą miesięcznie: w przypadku opieki w pełni stacjonarnej 1.023 euro, a w przypadku opieki domowej na świadczenia pielęgnacyjne maksymalnie 440 euro plus zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 225 euro.

Grupa pielęgnacyjna II: Ciężka potrzeba pielęgnacji

występuje, jeżeli osoby co najmniej trzy razy w ciągu dnia w różnych porach potrzebują pomocy przy zasadniczej pielęgnacji (przy pielęgnacji ciała, wyżywieniu lub przemieszczaniu się). Dodatkowo kilkakrotnie w ciągu tygodnia musi być potrzebna pomoc w zaopatrzeniu gospodarstwa domowego. Tygodniowy nakład czasu musi obejmować przeciętnie minimum 3 godziny dziennie, z tego co najmniej 2 godziny muszą przypadać na zasadniczą pielęgnację. W 2010 roku świadczenia wynoszą miesięcznie: w przypadku opieki w pełni stacjonarnej 1.279 euro, a w przypadku opieki domowej na świadczenia pielęgnacyjne maksymalnie 1.040 euro plus zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 440 euro.

Grupa pielęgnacyjna III: Bardzo ciężka potrzeba pielęgnacji

występuje, jeżeli potrzeba pomocy jest tak duża, że wymaga jest stale, w dzień i w nocy. Dodatkowo osoba wymagająca opieki musi kilkakrotnie w ciągu tygodnia potrzebować pomocy w zaopatrzeniu gospodarstwa domowego. Tygodniowy nakład czasu musi obejmować przeciętnie minimum 5 godzin dziennie, z tego co najmniej 4 godziny muszą przypadać na zasadniczą pielęgnację (pielęgnacja ciała, wyżywienie lub przemieszczanie się). W 2010 roku świadczenia wynoszą miesięcznie: w przypadku opieki w pełni stacjonarnej 1.510 euro, a w przypadku opieki domowej na świadczenia pielęgnacyjne maksymalnie 1.510 euro plus zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 685 euro. W przypadku nadzwyczaj wysokiej potrzeby pielęgnacji można jeszcze ustalić tzw. ciężki przypadek w grupie pielęgnacyjnej III.

Ubezpieczony ma możliwość złożenia odwołania od decyzji kasy pielęgnacyjnej.

Advertisements